Posted in Ճամփորդություններ

Մուտքի ճամբար «Ժայռ»-ում

Հուլիսի 9-ին, ժամը 9:00-ին «Ժայռ» ռազմամարզական ճամբարը մեկնարկեց իր ուղևորությունը դեպի Սևան: Երեխաների հետ ծանոթ չէինք, սակայն, երբ եկավ կիթառը, բոլորը սկսեցին խոսել և շփվել: Ճանապարհին կանգ առանք Արգելում: Այն ՀՀ բոլոր ՀԷԿ-երից ամենահզորն է: Այնտեղի պետի տեղակալը ծանոթացրեց իրենց աշխատանքին: Դրանից հետո շարունակեցինք ճանապարհը: Հասնելուն պես, տեղավորվեցինք , ծանոթացանք տարածքին, ապա շրջան կազմեցինք և սկսեցինք խաղ խաղալ, որով ծանոթանում էինք և փորձում էինք հիշել միմյանց անունները: Հենց խաղի ժամանակ էլ որոշվեց մեր ջոկատի անունը: Կար մի տղա, ում բոլորը սխալմամբ անվանում էին «Վրույր», սակայն նրա իրական անունը Ալեն էր: Հենց նրա կեղծանունով էլ կոչվեց ջոկատը ՝«Վրույր»:

Խաղից հետո բաժանվեցինք 3 փոքր խմբերի և սահմանվեց հերթապահություն: Սկզբում աշխատեց առաջին խումբը . նրանք պատրաստեցին ճաշը, իսկ ճաշից հետո երկրորդ խումբը հավաքեց սեղանը, մաքրեց խոհանոցը: Այդ ընթացքում երրորդ խումբը հավաքեց տարածքի աղբը:

Երեկոյան սկսեցինք խաղեր խաղալ, փայտ հավաքել` խարույկի համար: Ընթրիքից հետո հավաքվեցինք խարույկի շուրջ և սկսեցինք խոսել, կատակել, երգել, նավագել:

Երկրորդ օրը արթնացանք ճայերի և ալիքների ձայնից: Օրը սկսեցինք մարմնամարզությամբ: Նախաճաշից հետո բարձրացանք մոտ բլուրներից մեկը: Մեզ հետ էին նաև Մոնթե Մելքոնյանի անվան վարժարանից 2 զինվոր, ովքեր օգնում էին հաղթահարել այն: Ինչպես ասում էր ընկեր Հերմինեն.

«Ամեն նպատակ պետք է հասցնել իր ավարտին»: Եվ մենք` «նորաթուխ սեբաստացիներս», հաղթահարեցինք բարձունքը:

Իջնելուց հետո նախաճաշեցինք, հանգստացանք և մի լա՜վ լողացինք՝ ճամբարը լիարժեք դարձնելու համար: Այդ ժամանակ սովորեցինք մի քանի հմտություն ջրային առաջին օգնությունից: Տղաներից մեկը՝ Արկադին, նետվեց ջուրը, և մենք փորձեցինք նրան օգնել: Մի փոքր անց սկսեցինք «դրոշակ» խաղալ: Այն այնքա՜ն հետաքրքիր էր: Խմբերը տարբեր քայլեր էին մտածում՝ հաղթելու համար: Այդ խաղը պահանջում էր ճարպկություն և ինչու՞, չէ, նաև խորամանկություն:

Մի խոսքով, այստեղ շա՜տ լավ էր: Հաճելի էր շփումը բոլորի հետ: Իրոք, մենք հիանալի ժամանակ անցկացրինք: Եվ լինելով իրար անծանոթ՝ այս երեք օրերի ընթացքում ընկերացանք, խաղացինք, երգեցինք, կատակեցինք: